Henny Huisman is het zat dat hij steeds wordt neergezet als iemand die zou smeken om een terugkeer op televisie. Vooral de harde opmerkingen van Johan Derksen zitten hem dwars. Toch betekent dat niet dat Henny een hekel heeft aan de Vandaag Inside-ster.
De televisiecarrière van Henny Huisman (74) kwam jaren geleden abrupt tot stilstand.
RTL 4 besloot zijn muziekprogramma’s te stoppen en ruimte te maken voor het toen razend populaire Idols.
Sindsdien verschijnt Henny vooral nog in interviews, waarin vaak wordt gesuggereerd dat hij niets liever wil dan weer terug op tv.
Johan Derksen (76) heeft zich daar meerdere keren scherp over uitgelaten.
Harde woorden bij Vandaag Inside
Johan spaarde Henny niet en noemde hem eerder een “zielenpoot”. Volgens Derksen komt Henny over als iemand die televisie niet kan loslaten.
Ook haalde hij uit naar plannen voor een soap over Henny’s leven. Dat vond hij “te gênant voor woorden”.
Derksen voegde eraan toe dat Henny alleen leuk zou zijn als hij ging drummen, “want dat kan hij niet”.
Reactie van Henny
In gesprek met Weekend reageert oud-presentator Henny nuchter op de kritiek.
“Iedereen is daar weleens aan de beurt. Als je zelf aan de beurt bent, is het minder leuk natuurlijk. Anderzijds, dat is ook het format,” zegt hij.
Volgens Henny draait het bij VI juist om scherpe uitspraken. “Als iedereen daar alleen maar zegt: ‘Wat een aardige kerel is Henny’, kijkt niemand.”
Hij noemt Johan ondanks alles “best een lieve brombeer”. “Alleen, hij roept weleens te veel. Ondanks dat hij me een keer gepakt heeft, kijk ik nog graag naar VI.” Henny vergelijkt het programma met voetbal: “Je bent bij VI eerder een klotekeeper dan een heel goede keeper.”
Open over ouder worden
Henny staat ook stil bij zijn leeftijd en het ouder worden. Hij erkent dat dat geen makkelijk onderwerp is.
“Je weet dat het einde in zicht komt natuurlijk. Niet dat ik daar elke dag aan denk, maar het zou leuker zijn als je even stil kon staan.”
Hij merkt dat veel oudere collega’s te maken krijgen met gezondheidsklachten. Dat zet hem aan het denken.
‘‘Ik merk dat veel oudere collega’s last van hun gehoor krijgen en dan weet je dat je in die laatste fase bent aangekomen. Anderzijds: het is gewoon zo.”
Thuis praat hij daar ook over met zijn vrouw Lia. “Ik ben wel zo egoïstisch om te zeggen: ‘Ik hoop dat ik eerst ga.’ Zij redt zich namelijk wel zonder mij.”
Met die open woorden laat Henny zien dat hij de kritiek en de jaren met relativeringsvermogen bekijkt, zonder verbitterd te raken.